Azərbaycanım

Azərbaycanım

Sinəsində min gül bitən

Torpaq mənim,

Dərə mənim,

Dağ mənimdi.

Axşam sabah bülbül ötən,

Allı-güllü bağ mənimdi.

Orda, cücərmişəm bitmişəm orda

Qoyuna, quzuya getmişəm orda.

Oylağım olubdu dağlar, dərələr

Bulaqlar, çeşmələr, xoş mənzərələr

Orda dişəribdi ilk məhəbbətim

Dildən dilə düşüb sözüm, söhbətim

Orda bir gözələ könül vermişəm,

Orda gül dərmişəm, çiçək dərmişəm

Ana torpaq

qan veribdi,

can veribdi,

nəfəs verib,

həvəs verib mənə orda

əməllərim gönçələnib yenə orda.

Onu yada versəm əgər

Dilim-dilim doğranım mən,

Qayalara çırpılım mən,

Sünbül kimi qırpılım mən.

Anam qədər əziz olan

Südüm kimi təmiz olan

O torpağa qurban olum.

Qucağında nemət olan,

bağca-bağa qurban olum

Hər tərəfin gülşən olsun, ana yurdum

Oğlun, qızın qoy şən olsun, ana yurdum.

Bir gün səni bütöv görüm, ulu Azərbaycanım

Isti qoynu sərvət ilə dolu Azərbaycanım!