Sumqayıta gəldim.

Sumqayıta gəldim.

                    Uçdu həmin toyda könlümün quşu,

                     Kəşt edib dolandı Göbəklidaşı.

                     Gecəni sübhədək götür-qoy etdim,

                     Dünyamın evində neçə toy etdim.

                     Bağlar xəzəlini üstümə səpdi,

                     Bulaqlar üzümdən,gözümdən ördü.

                      Yaxşı yol söylədi «İşıqlıdağı»,

                      Arxamca su atdı «Arzubulağı».

                       İçimdə közərdi sevgi ocağı,

                       Gözümdə nurlandı sübhün çırağı.

                       Nura qərq elədi yolumu günəş,

                       Sıxdı bir dost kimi əlimi günəş.

                       Aş qazanda qaldı,lavaş tabaqda,

                        Nələr gözləyirdi məni qabaqda.

                        Arzum biləyimdən tutmuşdu mənim,

                        Bu dəm batammazdı mənə bir qənim.

                        «Qaybalı»təpəsi yaxşı yol dedi,

                         Xətadan,bəladan uzaq ol dedi.

                         Quşlar başım üstə nəğmə oxudu,

                         Fatma nənə göydə hana toxudu.

                         Bir də dönüb baxdım kəndin qaşından,

                         Öpdüm «Malyolu»nun copur qaşından.

                          Çıxdım el yoluna,cada yoluna,

                          Düşdüm diləyimin sadə yoluna.

                          Üz tutdum diləyim üz tutan səmtə,

                           Məni tərk elədi kədər də,qəm də.

                           Sumqayıt deyilən məkana gəldim,

                           Burda dinə gəldim,imana gəldim.

                           Mənim Sumqayıtım təkdir dünyada,

                            Mənim Sumqayıtım bac verməz yada.

                            Binaları cərgələnir,ucalır,

                             Oğlu,qızı məhəbbətdən güc alır.

                             Hər yerində xoş arzular gül açır,

                              Küçələri yaraşıqlı,çilçıraq,

                              Övladları alnı açıq,üzü ağ.

                              İnsanlığa nəğmə qoşur Sumqayıt,

                              Kainatla soraqlaşır Sumqayıt.

                               Bu torpağa çox yaraşır Sumqayıt,

                               Xəzər kimi sosuzlaşır Sumqayıt.

                               Gündən-günə qəlbdən coşur Sumqayıt,

                                Qocaldıqca cavanlaşır Sumqayıt.