Biz harda varıqsa, sən orda varsan.

                          Biz harda varıqsa, sən orda varsan.

           (Ümummilli liderimiz Heydər Əliyevin məzarı önündə)

İşin-gücün belə qızğın çağında,

Mən buraya bir niyyətə gəlmişəm.

Dar ayaqda elimizin dayağı,

Xilaskarı ziyarətə gəlmişəm.

Gəlmişəm ki, doğma Azərbaycanın,

Hər anını öndər kimi yaşayan.

Gəlmişəm ki, bu əlçatmaz insanın,

Hüzurunda səcdə edəm, baş əyəm.

Millət üçün nələr etdi, haqq bilir,

El yolunda zərrə-zərrə əridi,

Xidmətini qədir bilən xalq bilir,

Əzəl gündən qorxu bilməz ər idi.

Artıq dirənmişdi bıçaq sümüyə,

Çəkilmirdi qara duman yolumdan.

Az qalmışdım uçurumdan düşməyə,

O yapışdı ata kimi qolumdan.

Yolu bağlanmışdı firavanlığın,

Bu yolu hünərlə yenə o açdı.

Əlində bayrağı qəhrəmanlığın,

İnamla, ilhamla zirvələr açdı.

Duyan qəlbin, dərin zəkan, düşüncən,

İlahinin vergisiydi, ay dədə.

Doxsan dörddə harayına hay verən,

Doğma xalqın gur səsiydi, ay dədə.

Dar gündə millətin dadına çatdın,

Unutmaq günahdır dahi insanı,

Yatmadın, gecəni gündüzə qatdın,

Dünyaya tanıtdın Azərbaycanı.

Gəzirəm yurdumu mən addım-addım,

Cənnətə dönübdü ana Vətənim.

Sənin cəsarətlə atdığın addım,

Xalqıma məlhəmdir, yağıya qənim.

Lissabon sammiti yaddan çıxarmı?

Haqla haqq səsini ucaltdın orda.

Hava tutulmasa, şimşək çaxarmaı?

Hünərlə bir dünya yaratdın orda.

Xalqımın üstünə qara yel əsdi,

Səni də sarsıtdı 20 Yanvar

Qürbətdən xalqına təsəlli verdin,

Səni qorxutmadı nə boran, nə qar.

Göz yaşı qaynadı elin gözündə,

Təbiət əyninə qara don geydi.

Telləri qırıldı telli sazın da,

O da köynəyini qaradan geydi.

Namərdlər dursa da sənin qəsdinə,

Mələklər ruhuna dua oxuyur.

Günəş birçəyini töküb üstünə,

Vallah, məzarın da gülab qoxuyur.

Baharda gəlmişdi, köç etdi qışda,

Gəzdiyi yaylaqda yeri görünür.

Onun əli dəyən hər kiçik daş da

Nəhəng qayalar tək iri görünür.

Mən də sarsılmışam, olmuşam bihal,

Hicran ürəyimə köz qoydu getdi.

Uçdu yuvasından o qoca qartal,

Yurdundan silinməz iz qoydu getdi.

Sübhəcən gözümə yuxu getməyir,

Xəyalım dolanır aranı, dağı.

Bu torpaq yanğısı qəddimi əyir,

Bir dahi itirdi Vətən torpağı.

Pəhləvan cüssəli o qorxmaz ərin,

Ucaldı üstündə gül-çiçək dağı.

Ömrümün payından günlər ötüşdü,

Bundan səngimədi insan ayağı.

Ürəkdən sevirdi Azərbaycanı,

O yenə məğrurdu  elin gözündə,

Necə sevməyəsən belə insanı.

O bir peyğəmbərdir yerin üzündə.

O elə möhtəşəm qala qurdu ki,

Onun qəlpəsini qoparmaq çətin.

Ən uca zirvədə elə durdu ki,

Yoluna nur səpdi bəşəriyyətin.

Qızılquş həmişə yüksəkdə uçar,

Qartalın qıyına qıy çatmaz, Dədə.

Şahin qanadını havada açar,

Sənin soykökünə soy çatmaz, Dədə.

Qəbrin nurla dolsun, ey dahi insan,

Alimsən, şairsən, gözəl memarsan.

Səni unudarmı can Azərbaycan,

Biz harda varıqsa, sən orda varsan.

Xəyal məni çəkir on il əvvələ,

Ölkə nə kökdəydi, millət nə gündə?!

O hissslər içimdə yaşayır hələ,

Namus nə gündəydi,qeyrət nə gündə?!

Ağsaqqalsız yerdə, böyüksüz yerdə,

Vallah dönük çıxar qardaşa qardaş.

Göy də qan ağlayar, sızlayar yer də,

Vətəni duymasa əsl vətəndaş.

Baş alıb gedirdi özbaşınalıq,

Elin sərvətini yad talayırdı.

Nə həya qalmışdı, nə də insanlıq,

Aqili nadanlar tapdadalayırdı.

Başı pozunuqlar düzü əyirdi,

Naxırçı keçirdi topçu yerinə.

Özümdən özümə zərbə dəyirdi,

Nahaqdan axırdı qan su yerinə.

Elə bil dönmüşdü hər şey tərsinə,

Köhlən yerişində ulaq gedirdi.

Satqının, alçağın əməlləriylə,

Vətən satılırdı, torpaq gedirdi.

Milləti bəladan, dərddən qurtaran,

Allahın hökmüylə xilaskar gəldi.

Onun gəlişiylə səngidi tufan,

Vətən torpağına ilk bahar gəldi.

Gəldi, alqışladı onu el, hamı,

Parlaq günəş doğdu Azərbaycana.

Millət ondan aldı gücü, ilhamı,

Millət yön çevirdi ulu insana.

Onu yaradana minnətdarıq biz,

O xalqın yolunda məşələ döndü.

Müstəqillik oldu mübarizəmiz,

Zülmün, zülmkarın çırağı söndü.

Mən də qələmimi sınadım onda,

İçimi göynədən bəla sovuşdu.

Namərdin önündə sınmadım onda,

Millətə qurulan tələ sovuşdu.

Onun gəlişiylə göyərdi hər daş,

Tale sığal çəkdi Azərbaycana.

Mənim arzularım çin oldu, qardaş,

Üzümü çevirdim müdrik insana.