Mən səni sevdim


Mən səni sevdim

Könülsüz  yaşamaq yaşayış deyil,
Ağızda böyüyər könülsüz tikə.
Ömrün bahar çağı hələ qış deyil,
Ömrün qış çağına çatmadıq bəlkə.

Bahardan qışadək yay var, payız var,
Neçə yoxuş çıxıb, yal aşmalıyıq.
Bəlkə bəxtimizə belə yazılıb,
Bəlkə ömür boyu dalaşmalıyıq.

Getdiyim bulağa yüz dəfə getdim,
Əlin dəyən daşı öpdüm yüz kərə.
Tər çiçək toplayıb könül bağından
Gəldiyin yollara səpdim yüz kərə.

Sənin taqsırın mənəm günahkar
Gəzib dolandığın çəməni sevdim
Allah qarşısında bir günahım var
Sən məni sevmədin, mən səni sevdim.


Комментарии

Популярные сообщения из этого блога

SƏN MƏNİ SEVMƏDİN MƏN SƏNİ SEVDİM KITABINDAN ŞEİRLƏR

Sumqayıt haqqında şeirlər

«Vağzalı»nı bir də çal